ก็นะ

สอบควาย(ชื่อจิ๊ก)เน่าไป2ตัวแระ

มะวาน

กะวันนี้

แม่งสุดวิสัยทั้ง2วัน

 

มะวานสอบนิติปรัช

ด้วยความเคยชิน

แม่งตื่นซะเที่ยงกว่า

ได้ข่าวว่าสอบบ่ายโมง

กรูเข้าห้องสอบสายไป10นาที

ปกติจะเข้าสายแบบตั้งใจ

เพราะอ่านหนังสืออยู่หน้าห้องสอบก่อนวินาทีสุดท้ายที่เค้าห้ามเข้า

แต่มะวาน

แบบว่า

สายแบบมะได้ตั้งใจ

กว่าจะมาถึงท่าเรือ

กว่าอิเรือข้ามฟากจะไปถึงท่าพระจันทร์กุแก่ตายพอดี

 

แถมยังทำข้อสอบมะเสร็จไปตั้ง2ข้อ

กรุจะรอดมั้ยวะ

ออกจกห้องสอบถามอิโกโระว่า มึงไม่เห็นเพือนมาสอบเนี่ยไม่คิดจะโทรไปตามเลยใช่มั้ย

อิโกโระบอก กุก็นึกว่ามึงจะโดดเพราะมันเป็นจารีตประเพณีของมึงซะแระ

ตอบเป็นกฎหมายกันเลยนะเพื่อนกุ

กุเลยบอกว่ากุก็คิดเป็นนะเว้ย ปี4แล้วกุไม่ทำอะไรหยั่งงั้นแล้วมันสิ้นคิดเว้ย(ได้ข่าวว่าเคยสิ้นคิดมานับครั้งไม่ถ้วน)

 

วันนี้

สอบมรดก

แม่งท้องเสีย

เพราะมะวานไปแย่งส้มตำอิแม็ทกิน

แดกปูเค็มไป2ตัว

วันนี้เลยไส้เน่า

แม่ง

กุกะโดดแระ

นั่งตัดสินใจอยู่บนชักโครกว่าจะไปหรือไม่ไป

ตัดสินใจเองไม่เป็นโทรไปปรึกษาอิแม็ท

นี่ถ้าไม่ติดว่าปี4เทอมสุดท้ายนะกรุโดดโดยไม่ลังเลเลย

แต่นี่มันถึงตาย

ก็เลยต้องปรึกษา

อิแม็ทบอกยังไงมึงต้องไปสอบนะเว้ย

ไม่ไหวจิงๆอีกเรื่องนึง

กรุก็เลยซัดกระต่ายบิน(กินๆไปไม่รุว่าช่วยไรได้มั่งรุว่ามันเป็นยาแค่นั้นเอง)ไปแล้วก็ไม่แดกไรทั้งสิ้น

(แม้แต่ตอนนี้ก็ไม่มีไรอยู่ในกระเพาะนอกจากกระต่ายบินและน้ำเปล่า)

แล้วกรุเป็นคนที่เข้าห้องน้ำที่อื่นที่ไม่ใช่บ้านไม่ค่อยจะได้ด้วย

ได้ข่าวว่าตอนมัธยมนี่ขนาดฉี่ยังอั้นกลับไปฉี่ที่หอเลย

 

สรุปเพื่อตัวเองพ่อแม่และชาติตระกูล

ก็เลยหอบไส้เน่าๆไปสอบ

ก็รุสึกว่าตัวนี้ก็คงผ่านซักทีอ่ะนะ

ได้ข่าวว่ากุเรียนมา2ปีแระ

ต้องไปทำหน้าเด็กนั่งสอบกับน้องปี3

แล้วก็ทำได้ดีซะด้วย(หมายถึงหน้าเด็กนะมะใช่ข้อสอบ)

 

สำเร็จเสร็จสิ้นไป2

ยังเหลืออีก3

วันพฤหัสเตรียมตัวกะล้มละลายให้ดี

ดับฝันพวกลุ้นเกียรตินิยมไปหลายคนแระ

แต่ดับฝันกุไม่ได้เว้ย

เพราะกุไม่เคยลุ้นเกียรติ555

 

 

 

มะวาน(วันอาทิตย์)

อย่างเหนื่อย

 

แบบว่าไปงานรับปริญญาพี่นุ่นที่ศูนย์สิริกิติ์

ไปถึงประมาณ10โมง

 

เกือบบ่ายพี่นุ่นเข้าหอประชุม

3สาว(สวย)พี่เมษ์ วี แล้วก็กุก็เลยไปบ้านพี่เมษ์กัน

ก็ไปนั่งๆนอนๆดูทีวีกันไป คุยกันไป

บ่าย3กว่าพี่นุ่นโทมาบอกพี่เมษ์ว่าจะออกมาแระ

 

พี่เมษ์เลยโทเรียกไอ้แท็ก(ขอเรียกไอ้)

เพราะโทไปเกือบชั่วโมงแระยังไม่โผล่มาแม้แต่ล้อเลย

 

ก็เลยทำไงกันดีวะ

ซักพักพี่นุ่นโทมาบอกว่าออกมาแล้ว

 

ก็เลยตัดสินใจซ้อนมอไซค์ไปศูนย์สิริกิติ์คนละคัน

ก็ซ้อนกันไปดีดี

อ้าวเหลือ2คัน

คันกุกะคันพี่เมษ์

วีไปอีกทางซะแระ

 

คันกรุก็ขับตามคันพี่เมษ์ไปเรื่อยๆ

สักพัก

ฝนห่าเหวเสือกตก

ไม่เบาด้วยนะ

ตกหนักเลยทีเดียว

 

แล้วก็เลยเกิดแอคซิเดนท์ขึ้น

คันพี่เมษ์ล้มต่อหน้าต่อตากุเลย

กุนี่ถึงกับพูดไรไม่ออก อ้าปากค้าง

พี่เมษ์ลุกขึ้นมาได้

กุก็ถาม เป็นไรมั้ยพี่ เอาไงต่อดี

พี่เมษ์ก็ ไม่เป็นไรไปต่อ

สปิริตแรงกล้ามากๆๆๆๆ

เป็นกุน้ำตาไหลไปแระ(อาจจะมากกว่าฝนที่ตกซะด้วยซ้ำ)

 

 

หลังจากนั้นคันพี่เมษ์ก็ขับช้าๆตามคันกุไป

 

กุนี่เหลียวหลังมองทุกๆ3วิ

 

ไปถึงอย่างโทรม

 

พี่เมษ์ก็ทำหน้าที่ตากล้องต่อ(ฟิตมากกกกก)

 

อยู่จนเย็นแยกย้ายกันกลับ

ก็ติดรถเพื่อนพี่นุ่นมาลงBTS

ส่วนพี่เมษ์กะวีก็ไปลงเซ็นลาด

รอวีขึ้นรถกลับเชียงใหม่

 

 

กรุก็ไปถึงสยามทีแรกจะกลับเลยเพราะต้องไปบายเนียร์ต่อ

คุยกะพี่นุ่น(หมวย)พี่เค้าก็บอกเนี่ยพี่อยู่สยามพอดี เจอกันก่อนนะ

 

กุก็เลยรอ รอเจอพี่บิวด้วย

แต่เสียดายอดไอติมฟรี

เพราะกุต้องรีบกลับไปบายเนียร์

 

ไปถึงงานอิพวกนั้นถึงกับทัก

มาเร็วดีนี่มึง คนแรกของงานเลยนะเนี่ย(เออไม่ต้องประชดก็ได้)

 

มาถึงก็ซัดข้าวเลยแบบว่าอย่างหิว

ต่อด้วยเหล้า

 

ร้านนี้ชงเหล้าได้แบบว่า

แมร่งงงงงงง

มึงกะจะให้พวกกุคลานกลับบ้านกันเลยใช่มะ

 

เหล้าครึ่งแก้ว โซดาครึ่งแก้ว

มึงจะให้พวกกุรีบเมาไปถึงไหน

หยั่งงี้ชงเพียวมาเลยดีกว่านะกุว่า

อิเจ๊เจ้าของร้านก็ฤทธิ์แรง

เสือกมาแจมกะพวกกุซะทุกรายการเลย

 

กลับมาถึงห้องตี2

เปิดวิดยุฟังพี่นุ่น

smsไปทัก

วิ่งไปอ้วกที่โถชักโครก

คลานขึ้นเตียง

หลังจากนั้นก็สิ้นสติสัมปชัญญะ

 

มื่อวาน

มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น

นับว่าเป็นเรื่องที่รุนแรงมากกก

สร้างความเสียใจ

ทั้งเรา

และแก

 

 

ทั้งๆที่เรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นเลย

ถ้าต่างฝ่ายต่างใจเย็นแล้วคุยกันดีๆ

 

ระยะทางและเวลา

ทำให้ความเข้าใจกลายเป็นเส้นขนาน

 

ในตอนนั้นรุสึกว่าตัวเองแย่มาก

ใช้คำพูดที่ทำร้ายทั้งตัวเอง น้อง และพี่

 

ยิ่งพูด ยิ่งคุยไปก็รุสึกว่าทุกอย่างยิ่งแย่ลงไปเรื่อยๆ

 

อยากขอโทษแกในสิ่งที่เราทำลงไป

ทุกๆเรื่องทุกๆคำพูดที่ทำให้แกไม่สบายใจ

ขอโทษนะ

 

อัพ ณ เคหะสถาน

เวลา05:00am

 

จิงๆแล้วยังไม่อยากอัพ

แต่เผื่อว่าจะเป็นไรไปซะก่อน

จะได้มีพยานรู้เห็นว่ากุเป็นไร

 

แบบว่าเกิดอาการอาหารออกมาทางที่เอาเข้าไป(อีกแล้ว)

อาการเริ่มเมื่อตอนตี4กว่าๆ

จนบัดนี้ก็ยังรุสึกไม่ค่อยดี

 

ช่วงนี้บ่อยเหลือเกิน

เป็นมันทุกเดือนๆละหลายหน

 

แมร่งอาหารเป็นพิษมั่ง

เมามั่ง

อ้วกซะจนชิน

อ้วกกันจนเป็นอาชีพเลยทีเดียว

 

แต่วันนี้มะใช่ทั้ง2อย่าง

 

เพราะมะได้แดกของมึนเมาเข้าไป

และมะได้ปวดท้องอย่างที่ควรจะเป็น

แต่บางทีอาจเป็นเพราะอาหารก็ได้นะ

มะได้กินข้าวมา2วันแระ

เบื่อข้าวอีกแล้วกุ

 

มะวานซืน

เริ่มอาหารมื้อแรกของวันด้วยส้มตำและออพชั่นชุดใหญ่เวลาเกือบทุ่ม

หลังจากนั้นก็มาม่าคัพตอนเที่ยงคืน

 

มะวาน

มื้อแรกเป็นหนมจีบและโกโก้เย็นตอนบ่ายสอง

มื้อที่2เป็นทอดมันและชาเย็นปั่นตอน6โมงเย็น

มื้อที่3บะหมี่เกี๊ยวและโค้กตอน3ทุ่ม

มื้อที่4มาม่าคัพตอนเที่ยงคืน

และตบท้ายด้วยกาแฟเซเว่น

 

แต่คิดว่าคงไม่ใช่เพราะไม่ได้มีอาการปวดท้องแต่อย่างใด

 

กุคิดว่าโรคเดิมของกุกลับมาอีกแล้ว

โรคนี้ชอบมาเยือนช่วงสอบ

มาทุกเทอมเลย

เป็นมาตั้งแต่ตอนสอบเข้าม.4แระ

จนตอนนี้ปี4แระก็ยังไม่หาย

 

 

นั่นคือ

กุเครียดนั่นเอง

 

โว้ยยยยยยยยย

ทรมานเว้ยยยยยยย