| sopanat 的个人资料Allez tout droit!照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
1月25日 สารฉบับล่าสุด...เศร้า
โอ๊ยยยย....ปวดใจวันนี้ตื่น11โมง
เพราะพี่นุ่นมาจัดแทนพี่โจ้
แต่....
ก็ฟังไปหลับไปอีกตามเคย
เสียงพี่นุ่นยังตามเข้าไปหลอนในฝันอีก
ก็เมื่อคืนอ่ะ
นั่งปั่นงานจนเสร็จเลย
เหนื่อยว่ะ
ได้คุยกะคนเมาด้วย
(กรุก็คงเมาด้วยมั้งพราะคุยกะคนเมารุเรื่อง)
ไปมหาลัยตอนบ่าย2โมงครึ่ง
ไปหาไรกินที่ท่าพระจันทร์ก่อน
ม่ายนะ
ร้านเย็นตาโฟสุดโปรด(ของอิแม็ท)ปิดแล้ว
ก็เลยไปกินร้านเกี๊ยวฟรีกัน
เจออาจารย์ของอิแม็ทพอดี
อิ่มฟรีไป1มื้อ
ขอบคุณค้าบบบ...
แล้วก็ต้องไปปริ๊นงานเงินล้านที่ตึกบัญชี
แม่งงานนี้เยอะมาก
ปริ๊นกันจนหน้าจะเป็นดับเบิ้ลเออยู่แระ
ที่ตึกบัญชีโคดถูกเลยปริ๊นแผ่นละบาท
คุ้มกว่าปริ๊นเองอีก
แล้วก็เอางานไปส่งที่สวนดุสิต(อีกแล้ววววว)
กลับมาถึงหอ
นั่งดูหนังง่วงนอน(เรื่องคิงคอง)อยู่ดีดี
อิโบก็โทมาหา
บอกว่ามึงทำใจดีดีไว้นะ
กรุก็พอรุแระว่าเรื่องไร
อิโบก็ย้ำอยู่หลายครั้งมากกกก
ว่าทำใจดีดีนะๆๆๆ
แล้วก็บอก
จอยฝากมาบอกว่ากลับมาไม่ได้(อีกแล้ว)แล้วนะ
ชีวิตมึงนี่ไม่แน่นอนเลยนะ อิจอย
กุเลยบอก
อ๋อ ไม่เป็นไร
กุทำใจไว้แล้ว
แม็ทก็ถาม มึงทำใจไว้แล้วหรอ
กุก็
เออ
กุไม่ได้รุสึกดีใจตั้งแต่ที่มันบอกว่าจะกลับมาแล้วแหละ
เพราะกุเคยผ่านมาแล้ว
ครั้งนั้นกุไม่ได้เผื่อใจ
เลยทำใจไม่ได้
แต่ครั้งนี้กุเผื่อใจไว้ตั้งแต่แรกแล้ว
ก็เลยไม่ได้เสียใจมากมาย
แต่ก็รุสึกนะ
แต่ในเมื่อวันนั้นยังไม่มาถึง
เราก็มีสิทธิที่จะหวัง
จิงมั้ย????
1月23日 อย่าง....(จงเติมคำลงในช่องว่างให้เหมาะสม)อย่าง....
ไม่รุว่าจะพูดไงเหมือนกัน
มะวานเป็นไรที่
.......ที่สุดแระ
งานบอล
กรุไปถึงหน้าโตคิวประมาณเที่ยงกว่า
น้องๆพี่ๆกำลังเต้นกันอย่างเมามันส์
พี่ป๊อ หมึก และห์ เต๋า&พวกตัวแม่ทั้งหลายอยู่บนเวที
กรุก็เข้าไปเลย
ทีแรกกะจะมาดูแลน้องๆเฉยๆ
แมร่งเห็นกลองนับสิบคู่
เปรี้ยวปาก
เดินเข้าไปแย่งน้องตีเลยกุ
555
อย่างมัน
ซักพักก็เข้าสนาม
ไปชวนคนขึ้นสแตนที่ประตู20
(ระหว่างนั้นก็หาของฟรีกินตามซุ้มต่างๆ)
กรุก็ยังคงคอนเสปมือกลอง(เวอร์ชั่นแย่งน้องตี)
แล้วก็ขึ้นสแตน100นึง
แต่พวกกรุขึ้นฟรี555
ปีนี้ล้อการเมืองแรงงงงงมากกกกกก
ชอบว่ะ
พอนักบอลเริ่มเข้าสนาม
พวกกรุ(กุกะไอแม็ท)ก็ได้เวลา
เดินออก
555
แล้วก็ไปอีกที่
ที่ไม่ใช่งานบอล
แต่เป็นจิตรโภชนา
ห้องมรกต(น้องฝ้าย)
เป็นไรที่มันมากกกกกกกก
ไปกัน11คน
แจ้=>ไม่เจอกันนานปาก....เหมือนเดิม(กรุแอบเอาเพลงเบิร์ดออกหมดแระ55)
ถิง=>แนวสุดในBBAมอ.
อีฟ=>KPNช่วยด้ายยยยย
ฟาง=>ไม่อ้วนนนนนนนนแค่อวบมากกกกก
โบ=>อดไปเฝ้าพี่พีทเลยนะมึง
โน=>สูทและส้นสูงหาใช่อุปสรรคไม่
แม็ท=>....ไม่หยุดปาก
แห-ม่ม=>เพลงนี้กุเลือก555
บอย=>ไม่เที่ยวไม่กินเหล้าไม่สูบบุหรี่(หรอ)
อานัส=>บังทุกสถานการณ์(Hotel California)
แล้วก็กรุ=>สวย555
หนุกโคดดดดดดดด
แล้วก็คิดว่าทุกคนคงจะหนุกเหมือนกุนะ
แล้วกุก็ค้นพบสัจธรรมคือ
กุโดนทุกคนโหวตออกทุกเพลงเลยอ่ะ
ทำไมวะ
กรุก็ว่ากุร้องเพลงเพราะนะ(หรือว่าไม่วะ)
หมดไป4000
กลับมาเดี้ยง
ฟังพี่นุ่นไม่ไหว
ตื่นมาเมื่อยไปทั้งตัว
เมื่อยเว้ยยยยยยย
1月20日 แข่งบอลอบต.พรุ่งนี้ก็จะมีงานฟุตบอลประเพณี อบต.แระ
เอ้ย
ม่ายช่ายยยยยยยย
ฟุตบอลประเพณีจุฬา-ธรรมศาสตร์เฟ้ย
แต่...
สิ่งที่ทำเอากุเข้าใจผิดว่าเป็นการแข่งบอลอบต.ก็คือเสื้อเชียร์นั่นเอง
มานเหมือนกับเสื้อกีฬาอบต.แถวบ้านกรุเลยอ่ะ
อันนี้ใครว่าสวยก็อย่าว่ากันก็แล้วกันนะ
เพราะต่างคนก็ต่างมุมมอง
แต่กุว่าไม่ว่ะ555
แบบว่ามาเหลืองมาเชียะ
ลำพังตัวกุนี่ไม่เท่าไหร่
แต่พวกเพื่อนๆ Power black กาย(ผิวสีแทนที่จะขาวอ่ะนะ)ของกุนี่อ่ะดิ
ถึงกะคิดหนัก
จะใส่เสื้อปีก่อนๆไปก็ไม่กล้า
เพราะปีก่อนๆมานแดงมาตลอด
มาเหลืองเอาปีนี้ปีเดียว
ทำเอาไม่ได้ซื้อกันไปหลายคน
แบบว่าไปแทงใจพวกมันอ่ะนะ
แล้วก็สรุปได้แล้วว่า
กุไป
แต่อาจจะไม่เข้าสนาม
ไปอยู่กะกองสันที่หน้าโตคิว
ดีไม่ดีอาจขอตีกลองทิ้งทวน
เพราะรักการทำสิ่งนี้มาก
ตีมาตั้งแต่ปี1
จนมือด้าน
ไม่หวั่นแม้ตีทั้งวัน
เพิ่งมาหยุดๆไปก็ปี4นี่แหละ
มือนุ่มน่าสัมผัสขึ้นเยอะ(อยากลองมะ555)
แต่เห็นเมื่อไหร่ก็อยากตีทุกที
แล้วคืนวันเสาร์เจอกันนะ 6/19 ญ.ว.รุ่น56(รุ่นสันหลังยาว)
ห้องมรกตนะ
ใช้ชื่อจองว่าน้องฝ้าย(แมร่งงงงง......) 1月19日 saturday nightเสาร์นี้เป็นงานบอล
แต่ปีนี้ทำไมถึงไม่มีความรุสึกว่าอยากไปเลยวะ
หรือว่า
กุแก่แล้ว
ม่ายน้า
รุสึกว่าปีนี้ไม่มีไรต้องทำมั้ง(ปรามานว่าปีแก่แระให้น้องๆทำกันดีก่า)
กว่าจะถึงวันนั้นก็คงได้คำตอบให้ตัวเองได้อ่ะนะว่า
ไป
or
ไม่ไป
แต่
ตอนsaturday nightเนี่ย
กรุมีนัดแระ
มะได้ไปตึ๊งตึงแต่อย่างใด
กรุเกลียดการเที่ยววันงานบอลเป็นที่สุด
แม่งคนแตกกระจาย
เหมือนคืนปล่อยผี
ปีที่แล้วพวกอิจอยไปสลิม(กรุไม่ไป ป่วย ตีกลองจนมือแตก)
แม่งนั่งหน้าร้าน
ปวดฉี่ทีกว่าจะเข้า+ออกมาได้รวมเวลาแล้ว1ชั่วโมงพอดิบพอดี
แม้แต่บางร้านที่เกือบเจ๊งก็ยังมีคนขึ้นมาได้
เออ นี่คือเรื่องแปลกแต่จิงในคืนงานบอล
แต่ที่ๆจะไปคือ
คาราโอเกะ
พวกกุนี่แหวกแนวเหี้ยๆ
คนอื่นเค้าไปเจอผู้เจอคนกัน
พวกกรุไปเจอกันเอง
555
อย่าลืมนะทับ19 ญ.ว.รุ่น56 ไปหนุกกัน
ที่ขาดไม่ได้ก็คือคนละ300บาทขาดตัวนะฮ้า
และที่สำคัญคือที่สุดคือ
งานนี้ใครพาตัวช่วย(พวกแดกฟรีอ่ะนะ)ไปด้วย
ก็ขอเพิ่มอีกคนละ300อีกเช่นกัน(อันนี้ถือว่าเมตตาปราณีกันแล้วนะ)
เพราะหามีเงินห้องกันไม่
หวังว่าจะเข้าใจและกรุณา
ด้วยความกวนบาทาอย่างสูง
เพื่อนแฝดคนสวยเอง
ปล.พวกที่อยู่หาดใหญ่ใครใคร่ขึ้นมาแจมก็มาได้นะ 1月18日 อย่างเหนื่อยวันนี้ไปมหาลัยแห่งที่2ของกุมา(สวนดุสิต)
ขอเรียกแบบนี้นะ
เพราะเป็นไรที่
เด๋วนี้กุแทบจะไปมหาลัยนั้นบ่อยกว่ามหาลัยตัวเองซะอีก
แม่ง
อย่างเหนื่อย
รถติดมากกกกกกกกกกก
ติดสาดดดดดดดดด
ติดเหี้ยยยยยย
เวลานั่งร้อนๆบนรถเมล์ไม่แอร์เนี่ย
ทำให้กุนึกอยากเขกกะโหลกตัวเอง
ที่โง่
แก่จนป่านนี้แล้วยังขับรถไม่เป็น
นึกอยากเผาอิjazzเทาของอิจี้ด
ที่ซื้อมาเพื่อจอดให้สนิมเกาะเล่น
แมร่ง...
ซักวันกุจะเอาไปขายเอาตังไปซื้อหนังเกาหลีดูเลยจิงๆ(เยอะไปมั้ยวะ???)
ฝ่ารถติดไปเพื่อ
เอางานไปส่งให้อาจารย์ไม่ถึง5นาที
เหอๆไอ้งานนี้เนี่ยทำมานานแสนนานแล้วยังไม่เห็นวี่แววเงินเลยกุ
ขอซักงวดก่อนเหอะนะ
ก่อนไปเนี่ยก็แวะไปมหาลัยแห่งที่1ก่อน(ที่อยู่แถวๆสนามหลวง-ท่าพระจันทร์อ่ะนะ)
เพราะวันนี้มีนัดกะเมเปิ้ล
จะเอาของขวัญวันเกิดมาให้
นัดกุเที่ยง
กุโผล่ไปบ่ายสอง
เพื่อนเลยไปเดินเล่นรอกุอยู่วังหลัง
กุก็รอ
จนสี่โมงเย็นเมเปิ้ลโทมาบอกว่าเลิกเรียนสี่โมงครึ่ง
กุก็ไปหาที่คอมมอนคณะ
เจอเพื่อนโต๊ะเกือบทุกคน
แม่งทักกุเป็นเสียงเดียวกัน(โดยมิได้นัดหมาย)
"แกมาทำไมวะ???"
เออ กุยังเป็นนักศึกษาอยู่นะเว้ย
ทำไมจะไปมหาลัยไม่ได้วะ
หรือว่ากุทำตัวให้เพื่อนถามเอง
แม่งไปตอนเค้าเลิกเรียนกันแล้วทุกวัน
เออ แล้วกุจะไปทำไมวะ????????????
1月15日 ถูกทิ้งคืนนี้กุต้องนนอนคนเดียวอีกใช่มั้ย???
ถูกต้องงงงงงง
ทำไมต้องเป็นหยั่งงี้ด้วยวะ
ทามมายยยยยย 1月13日 วันของเราHappy Birth Dayนะ
รู้สึกแปลกๆเนอะ
ปีนี้เป็นปีแรกในชีวิต
ที่...เราพูดคำว่าHappy Birth Dayกับแก
ที่...คนรอบข้างเราเหมือนเดิมเพียงแต่ไม่มีแก
ที่...คนรอบข้างแกไม่เหมือนเดิม
ที่...เราและแกไม่ได้อยู่ข้างๆกัน
และ
ที่...เราคิดถึงแกมากที่สุด
ตลอด20กว่าปีที่ผ่านมา
เราไม่เคยห่างกัน
วันเกิดปีนี้...
ทำให้เราเริ่มรู้สึกว่า
เรากำลังจะเป็นผู้ใหญ่แล้วใช่มั้ย???
ปีนี้เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน
มันอาจจะไม่ใช่แค่ปีเดียว
แต่อาจจะเป็นปีแรกที่...
จะมีปีต่อๆไป
ที่เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน
ในแต่ละปี
เราผ่านวันเกิด
ที่เราไม่เคยมีของขวัญให้กัน
ไม่เคยเบิร์ทเดย์กัน
ไม่เคยกอดกัน
ไม่เคยบอกรักกัน
เพราะอะไรรู้มั้ย???
เพราะเราอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
และเป็นช่วงเวลาที่พิเศษที่สุดแล้ว
เพราะฉะนั้น...
เราจึงไม่ต้องทำอะไรอีกแล้ว วันนี้...
เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน
ทำให้รู้สึกอยากที่จะทำ
ในสิ่งที่ไม่เคยทำ
อยากกอดแก
อยากบอกแกว่ารัก
อยากบอกแกว่าคิดถึง
ตอนนี้สิ่งที่เรารู้สึกได้ก็คือ
เรื่องราวของแกในช่วงที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกันมันขาดหายไป
เราไม่รู้ว่า...
ในแต่ละวันแกตื่นกี่โมง
ในแต่ละวันแกทำอะไรบ้าง
ในแต่ละวันแกได้พบใครกี่คน
ในแต่ละวันแกจะมีความสุข เศร้า หรือต้องเสียใจซักกี่ครั้ง
แล้วจะมีใครคอยสุข เศร้า เสียใจไปกับแกรึเปล่า???
......................................
......................................
......................................
Happy Birth Dayอีกครั้งนะ น้องรัก
***ขออภัยที่อาจทำใครน้ำตาตก(เพราะกุก็ตกมาแล้ว) 1月11日 ทำไมวันนี้รับโทสับจากคุณโนนัมเบอร์ตอน5โมงเย็น จอยโทรมาบอกว่า... ปลายเดือนนี้กลับมาไม่ได้แล้ว ถึงกะอึ้งไปหลายวิ ก่อนจะถามว่า ทำไม ทำไม แต่.. มันก็คงแก้ไขอะไรไม่ได้ เรา... รู้สึกแย่ แต่จอยคงรู้สึกแย่กว่าเราหลายเท่า ก็คิดถาม... ถามอะไรก็ได้ ที่สามารถตอบเราได้ ว่า... อะไรมาเล่นตลกกับเรา
ทำไมเรื่องทุกเรื่อง (รวมถึงเรื่องเมื่อวานด้วย) ถึงมารุมเกิดขึ้นตอนนี้ .........................................................................
อยู่คนเดียวทุกครั้ง ต้องเปิดเพลงดังๆเอาไว้คลายเหงา
1月9日 ยังไม่เบญจเพสนะเว้ยช่วงนี้เป็นไรที่.........
จะพูดไงดีวะ
ดวงตก
ราหูอม
ฟ้าดินลงโทษ
หรืออะไรก็ตามที่ไม่ได้มีความหมายไปในทางที่ดีอ่ะนะ
กุยังไม่เบญจเพสเลยนะเว้ยยย
อย่าเพิ่งมาทำอะไรกุเล้ยยย
ไม่สบายมาหลายวันแระ
เพิ่งมาค่อยยังชั่ว
โดยเฉพาะเมื่อวาน
ไม่รุเป็นไรเสือกปวดตาขึ้นมา
ลมพิษก็ขึ้น
เป็นช่วงPEAKของกุเลยจิงๆ
เนื้อหอมมากกกกกกกกกกกก......
มีแต่เชื้อโรคมารุมตอม
ใครมาเสกหนังโป๊ เอ้ย หนังควายยยเข้าท้องกุวะ
เมื่อคืนเลยซัดยาเข้าไป(กี่เม็ดได้วะ ไม่ได้นับ)
ค้างเลย ง่วงโคด
ไม่ได้อยู่ฟังพี่นุ่นจนถึงตี4เลย
ทั้งๆที่จะต้องรอไปถึงเสาร์หน้า
แต่.....
มันไม่ไหวจิงๆ
เออเพิ่งนึกออกว่า กินข้าวเสร็จแล้วลืมกินยานี่หว่า 1月8日 วันที่กุป่วยวันนี้นอนทั้งวัน
เพิ่งดีขึ้นเมื่อตอนหัวค่ำ
ไม่สบาย
เมนส์ก็เสือกมาแจมด้วย
โชคดีที่ปวดท้องไม่มาก
คุณพี่สาวก็
หายหัว
ออกไปตั้งแต่1ทุ่มของเมื่อวาน
เพิ่งกลับมา1ทุ่มของวันนี้
ถ้ากุเป็นไรไปก็คงส่งโรงบาลไม่ทันอ่ะนะ
คงต้องเอาไปส่งวัดเลยอ่ะนะพี่สาว
1月7日 ป่วย....เหงาวันนี้....วันที่กุป่วย
วันนี้....วันที่กุเหงา
วันนี้....ป่วย+เหงา
ไม่สบาย
อีจิ้ดไม่กลับ
กุต้องนอนคนเดียว
ทำไมกุต้องไม่สบายวันนี้ด้วยวะ(จิงๆแล้วเป็นมา2วันแระแต่วันนี้แย่สุด)
น้ำใสๆกำลังจะหยดลงมาเปื้อนโน้ตบุ้คอิจอย
(มะใช่น้ำตาแต่เป็นน้ำมูก)
เสียง(ที่เหมือนผู้ชายอยู่แล้ว)ก็ใหญ่ขึ้น
จาม3ครั้งต่อนาที
อิแพรก็เหมือนรู้ให้ของขวัญปีใหม่เป็นไทลินอลมา7แผง
(อยากรู้ว่าจะมีใครคิดจะให้ของขวัญเพื่อนอย่างงี้อีกบ้าง)
แม่งห่อมาอย่างดีกุก็นึกว่าชอคโกแลต
สมกับเป็นลูกหมอเลยจิงๆ
แต่ปีหน้ากุไม่เอาแล้วนะ
วันนี้ตาเข้าห้องผ่าตัด
เป็นไงบ้างก็ไม่รู้
ขอให้ตาเดินได้เหมือนเดิมนะ
พรุ่งนี้ไอจอยรับจ๊อบfixตึก(เห็นว่าหนักกว่าเดิม)
ทำตั้งแต่5โมงเย็นถึงเที่ยงคืน
ชั่วโมงละ20เหรียญ
สู้ๆนะน้องจะได้เอาตังมาแบ่งให้พี่บ้าง
พี่มันจน
พรุ่งนี้ไม่ได้ไปมีทติ้งพี่อู
ขอให้สนุกๆกันนะค้าบ
ส่วนตัวกุตอนนี้
สถานะ:จน ป่วย เหงา
ตอนนี้ตี5 59นาทีแล้ว
กุยังมีชีวิตอยู่
วันนี้เป็นไรที่รู้สึกไม่ดีมากมากอีกแล้ว
ไอจี้ดออกไปตั้งแต่ทุ่มนึง
โดยไม่แม้แต่จะถามกุเลยว่ากุเป็นอะไรแค่ไหน
แค่เข้ามาหากุยังไม่มี
มันกลับจากทำงานแล้วแต่งตัวๆแล้วก็ออกไป
ก่อนออกไปกุถาม กลับกี่โมง
มันบอก ไม่กลับ
กุถึงกับอึ้ง
นี่ขนาดมึงรู้ว่าน้องไม่สบายนะเว้ย
หลังจากออกไปก็ไม่มีการโทเข้ามาถามไถ่แม้แต่ครั้งเดียว
นี่ถ้ากุเป็นไรมากก็คงนอนตายคาห้องไปแล้วมั้ง
กุยังจำได้เลยวันที่กุอาหารเป็นพิษกุก็นอนปวดท้อง ลุกไปอ้วกอยู่คนเดียว
มันบอกแค่ว่า นอนนะมีไรก็ปลุกก็แล้วกัน
ให้กุนอนปวดท้องอยู่คนเดียวจนเช้าเลย
คืนนี้ยังดีที่ช่วงหัวค่ำกุไปอยู่ห้องไอแม็ทได้
กลับมาห้องซักพักก็คุยกะน้องวี
แต่ทีแรกกุก็คิดว่าจะหลับ
แล้วก็ไม่อยากให้ใครมาลำบากเพราะกุ
ก็เลยวางสายไป
หลังจากนั้นกุก็ไม่รุจะทำอะไร
เสือกนอนไม่หลับ
ก็อ่านการ์ตูนไปเรื่อยๆจนจบเวลาก็ยังเดินไปไม่ถึงไหน
กุถึงกับขุดเล่มแรกๆมาอ่าน
ก็ไม่ได้ทำให้เวลาเดินเร็วขึ้น
มืดแปดด้านไม่รู้จะหาอะไรทำแก้สุขภาพจิตเสื่อม
คนเรานี่เมื่อรางกายอ่อนแอแล้วจิตใจมันก็พลอยอ่อนแอไปด้วยเนอะ
น้ำมูกก็ไหลเรื่อยๆ(จะบอกทำไมวะ)
สุดท้ายตัดสินใจกดโทสับไปฮอทเวฟ
ไม่มีไรทำมีคนคุยด้วยก็ยังดี
ก็คุยกะพี่พล่ากุ้ง(ทั้งๆที่กุก็ไม่ได้ฟังที่เค้าจัดรายการ)
ก็คุยๆไป อือก็ช่วยได้นะ
ยิงมุกกันทิ้งๆขว้างๆเลยทีเดียว
มีอยู่ครั้งนึงพี่เค้าเหมือนจะรู้(ว่ากุไม่ได้ฟังเค้า)
พี่เค้าก็ถาม นี่ฟังอยู่รึเปล่า
กุก็ อ๋อฟังเปิดเบาๆอ่ะ(เนียน)
หลังจากนั้นสภาพจิตใจก็กลับเข้าสู่โหมดเดิม
แย่ถึงแย่ที่สุด
นี่กุคงยังไม่ชินกับการอยู่คนเดียวใช่มั้ย???
1月6日 โคดดีใจตอนหัวค่ำโทรหาไอจอย
ถามมันเรื่องจะกลับไทย
ว่ามันจะกลับเมื่อไหร่
จะได้กลับบ้านพร้อมกัน
กุจะได้กลับไปแก้บนด้วย
มันก็เอาแต่พูดไม่รุไม่รุอยู่ได้
กุนี่ถึงกับออดอ้อนน้ำตาไหล
มันก็เออๆ กลับเมื่อไหร่ค่อยบอกอีกที
กุก็ถ้างั้นที่มึงฝากให้กุซื้อของแล้วฝากไปกะเพื่อนมึงอ่ะ กุไม่ซื้อให้นะ
ถ้าอยากได้ก็กลับมาเอาเอง
555
แล้วมันก็บอกให้ไปเช็คเมล
ซึ่งมีใจความดังนี้
hi jick maybe i can come back to thailand soon but not sure na ja i toldmy supervisor but she told me tomorrow she will answer me i can take holiday or not and can u tell me about nang baap story i wanna know because now i saw this but feel little scare take care yourself 1月5日 .......เมื่อคืนเปิดวิทยุ
แม่ง
ฟังฮอทเวฟแทบจะไม่ได้
ใครก็ได้ช่วยเอานุกเกอร์ เป็กซ์แล้วก็อ๋องไปถ่วงน้ำที
โดยเฉพาะอ๋องลึกๆเลยยิ่งดี
กุคงเลิกฟังคลื่นนี้ไปอีกนานหรืออาจจะตลอดชีวิตไปเลย
ขอฟังแค่เสาร์กะอาทิตย์ก็แล้วกันนะ
แล้วต่อไปกุจะส่งใครกลับบ้าน？？？ เวรกรรมไม่เรียกเวรกรรมก็ไม่รุจาเรียกอะไรแระ
หรือว่าจะเรียกเวนคืน
แบบว่าเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ากรูยังไม่ได้แก้บนเลย
นี่ต้องขอบคุณรายการซิกเซ้นส์ของช่อง5ด้วย
แบบว่าถ้ากุไม่ได้ดูรายการนี้กุอาจจะยังคิดไม่ออกเลยซะด้วยซ้ำ
ถึงว่าทำไมกุถึงสอบตกซ้ำซากอยู่ได้
จะเรียนจบมั้ยวะ
ทำไงดีเนี่ยยย.....
บนไว้ที่พระพิฆเนศที่ญ.ว.ตอนเอนท์
ก่อนสอบกุก็คงจะไม่ได้กลับบ้านแล้ว
กุก็นะ กลับบ้านทุกทีก็ลืมทุกที
เครียดเว้ยยยยยย
ให้แม่แก้บนแทนได้มั้ยวะ
นี่ถ้าโทหาแม่ต้องโดนแม่ด่าแน่เลย
บนไว้เป็นชาติแล้วเพิ่งนึกออกเนี่ย
เวรกรรม
|
Inbox
|
|
